Nathalie is mijn beste vriendin. We kennen elkaar al sinds de humaniora. Ze is een echt fuifbeest: cantussen, fuiven, gratis vat,... ze is er altijd bij. Ze is daarvoor gekend. Ik heb altijd zo’n beetje opgekeken naar haar, maar tegenwoordig weet ik het zo niet. De laatste tijd komt Nathalie niet meer regelmatig naar de les, ze ziet er minder verzorgd uit, ze is prikkelbaar. Ik denk dat ze te veel drinkt en zichzelf verliest; ze heeft veel kennissen, maar uiteindelijk ben ik de enige die haar bijstaat als het minder gaat. Ik maak me zorgen. Waar kan ik naartoe? Sociale dienst voor studenten? Studentenarts? Hoe kan ik het met haar bespreken?
Thuis waren ze altijd heel streng, dus toen ik op kot ging, profiteerde ik van de vrijheid. De praeses, Bart, van onze studentenclub was een toffe kerel, een fuifbeest, die zich van niks iets aantrok. Diep van binnen was ik gevleid dat hij mij zag zitten. Bovendien leerde ik via hem een hoop mensen kennen. Elke avond was het feest en studeren kwam er niet meer van. Ik had een goeie vriendin, maar toen die begon te zagen over minder uitgaan en drinken had ik het wel gehad met haar. Ik kan haar geen ongelijk geven achteraf gezien. Ik begon steeds meer te brossen, en toen de examens begonnen, liep ik achter. Op het einde van het jaar was ik gebuisd natuurlijk. Mijn ouders waren kwaad! Ik heb mijn hele vakantie verpest met studeren, maar het was al te laat, ik had te veel buisvakken, en ik geraakte er niet. Ik mocht nog één keer het jaar opnieuw doen, maar toen was het van hetzelfde. Fuiven, drinken, brossen... Weer gebuisd. En toen moest ik gaan werken. Ik doe nu wat interimjobs, die ik elke keer na een paar weken beu ben. Mijn beste vriendin van toen zit nu in haar laatste jaar. Ik heb mijn studentenvrienden nog een paar keer opgezocht, maar dat is niet meer hetzelfde. Ik denk eraan om het nog eens te proberen aan de unief, maar mijn ouders willen niet meer met geld over de brug komen. Ik zou het kunnen proberen als werkstudent, maar ik vraag me af of ik dat zal kunnen bolwerken.
Ik ben eerstejaarsstudent burgerlijk ingenieur. Ik was nog maar een week aan de unief, of ze probeerden mij met hun straffe verhalen al de daver op het lijf te jagen. En ze hadden niet overdreven. De doop begon met een beker van een liter bier. Die moesten alle ‘schachten’ in een keer leegdrinken. Wie te veel morste mocht opnieuw beginnen. Daarna moesten we allerlei onnozele spelletjes doen. Wie niet goed genoeg zijn best deed, mocht nog eens passeren aan de tap. Toen ik dacht alles overleefd te hebben, begon het pas echt. Ik moest met drie andere schachten (een meisje en twee jongens) naar het kot van een van de laatstejaars gaan. Daar kreeg het meisje opdracht zich uit te kleden. Ze was heel zat, maar dat wou ze toch niet. Toen het meisje begon te gillen ben ik weggelopen. Buiten heb ik mijn lijf uitgekotst. Ik ben met veel moeite op mijn kot geraakt.
Contacteer de DrugLijn voor meer info of hulp:
Een persoonlijk antwoord op maat. Een team van beantwoorders zit klaar voor een anoniem, objectief en vertrouwelijk gesprek. Zij kunnen concrete informatie en/of individueel advies geven. Ze weten ook waar je terechtkan voor hulpverlening bij jou in de buurt.
Maandag tot vrijdag van 10u tot 20u. Vanaf een vast toestel bel je aan voordeeltarief.
Je kan ook surfen naar www.druglijn.be:
meer dan 200 pagina's over drank, drugs, pillen en gokken. Je vindt er nieuws
over alles wat van ver en dichtbij met drugs te maken heeft. En je kan er anoniem
je persoonlijke vraag stellen.